Mukblog

Nathalie

Zo'n anderhalf jaar geleden werd ik door Zwarte Kat gevraagd of ik foto's wilde maken op hun cabaretdag. Een van de leukste optredens was dat van Nathalie Baartman. Toen ik onlangs zag dat ze een voorstelling gaf in het nieuwe Lindenberg-theater in Nijmegen (voorheen het Steigertheater), heb ik dan ook meteen kaartjes gekocht.

Met haar programma Stam werd ze in 2004 derde op het Camaretten-cabaretfestival en won ze de  Persoonlijkheidsprijs en terecht. Haar act is zeer origineel. Ze speelt een dorpsmeisje met authentiek Twents accent dat eigenlijk bij haar geboorte al oud is en in haar eigen woorden "een hoog folkloristisch gehalte heeft". Ze houdt van borduren, ministeck, spinnewielen, ganzeborden en bejaarden :-) en zit het liefst bij de potkachel. Ze heeft een ouderwetse lange blauw-witte jurk aan, die in de loop van de voorstelling diverse malen van gedaante verwisselt (en waar ze zonder blikken of blozen een half keukeninterieur uithaalt). Ze is echter vooral op zoek naar liefde en warmte in een moderne wereld. Ze zing hierover een aandoenlijk lied waarbij ze lid wil zijn van een stam (vandaag ook de titel). Ze vindt gelukkig wat liefde door een aantal bezoekers op het podium te halen en een volksdansje te laten uitvoeren en uiteindelijk door een mannelijke bezoeker als een bronstig edelhert tegen haar te laten burlen.

Ditmaal heb ik geen foto's gemaakt, maar hier vind je album van de Zwarte Kat-dag, waaruit ook de onderstaande foto afkomstig is.

Zout schudden

Vrijdag ben ik voor de tweede keer naar een voorstelling van het cabaretduo Schudden. Na 'Klam' heet de voorstelling ditmaal 'Zout' (hoewel er verrassend weinig zout in voorkomt).
Opnieuw de beproefde, maar oh zo onderhoudende en inventieve formule van een uitgebreid decor (ditmaal in de vorm van een huisje) dat voor vele doeleinden gebruikt kan worden (trein, strandcabine, openbaar toilet, aquarium, weerhuisje, zelfs een vliegtuig), met requisieten en accessoires waarvoor hetzelfde geldt, met ditmaal een prominente rol voor twee gootsteenontstoppers.

De voorstelling bestaat uit losse sketches, die stuk voor stuk erg goed worden gespeeld. De mimiek van beide jongens is subliem: ze wiebelen samen levensecht in een trein, zijn een weermannetje en weervrouwtje die alle moeite doen om bij elkaar te komen, zwemmen rond als vissen, sluipen als commondo's rond hun bunker, lachen en huilen bij een boek dat ze lezen en spelen overtuigend vader en zoon, toiletjuffrouw met bezoekende vrachtwagenchauffeurs, berentemmer met beer.

Hoewel de voorstelling nog steeds als try-out wordt aangekondigd, zijn ze na zo'n 15 voorstellingen uitstekend ingespeeld. In mei 2007 heb ik weer kaartjes voor ze in het Koningstheater in Den Bosch en ik ben erg benieuwd of er tegen die tijd nog veel veranderd zal zijn.

ps. De foto's van de vorige voorstelling staan hier en hier.

Gae Bolg

Gisteren ben ik weer voor Gothtronic naar een optreden geweest van een Franse mediaevel gothicband met de vreemde naam Gae Bolg. Wederom een vreemd stel: een bassist en 'drummer' als monniken gekleed, een volumineuze zanger in een witte jurk met een soort rozenkranser-overgewaard en de 'sorting hat' van Harry Potter, en een tweede zanger/fluiter/trommelaar met een raar hoedje en dito witte jurk.

De muziek is wat moeilijk te omschrijven: enigszins middeleeuws aandoend, met Franse en Latijnse teksten, soms wat monnik-achtige gezang, blokfluiten en trompet, bas en trom. Ik heb leukere mediaeval bands gezien, maar dit was toch wel een leuke ervaring.

Hierbij alvast twee foto's. De rest volgt nog. Klik erop voor een grotere versie.