... en einde?

Woensdagavond had ik vroege tafeldienst en daarna ging ik naar de herenenkel 3 kijken. Later raakte ik met Josca aan de praat en ze bleek een heel aardige Amerikaanse jongen te hebben meegenomen die tijdelijk naast haar woont en in Druten werkt bij een architectenbureau dat ook jachten ontwerpt (hij doet de jachten ;)). Altijd leuk om je Engels wat te oefenen en ik heb erg leuk met hem gebabbeld.

Tegen het einde van de avond zaten we nog met een klein groepje af te zakken en na de boel te hebben afgesloten, fietste ik over de gebruikelijke weg terug, langs het zwembad richting de manege. Ze zijn daar momenteel aan het werk en de verlichting doet het niet. En hoewel ik weet dat er een paaltje staat, heb ik dat blijkbaar niet kunnen omzeilen en ben ik keihard gevallen. Het was zelfs zo erg dat ik een blackout heb gehad en me niet echt meer kan herinneren wat er is gebeurd. Ik was gelukkig wel zo "bij" dat ik Erik uit bed heb gebeld. Hij is me komen halen en heeft de dokter gebeld. Vervolgens hebben we een taxi naar het Radboud-ziekenhuis genomen.

Enkele van mijn tanden rechtsvoor stonden behoorlijk scheef. Die heeft de kaakchirurg meteen weer min of meer rechtgezet, hoewel ze niet meer staan zoals eerst :-( Hij heeft er een soort beugel ingezet om de boel bij elkaar te houden, maar de ijzerdraadjes erin steken nogal uit dus dat is vrij pijnlijk. Na wat onderzoekjes brachten ze me naar een afdeling waar ik de rest van de donderdag heb doorgebracht. Na wat röntgenfoto's en een echo van een rare dikke bloeduitstorting op m'n schaambeen, mocht ik gelukkig naar huis.

Afgezien van wat blauwe plekken, is dus alleen m'n gezicht flink gehavend. De rechterkant is dik en blauw en doet nogal pijn. En in m'n mond voelt het allemaal ook niet zo fijn aan. Ik moet die beugel waarschijnlijk zo'n 5-6 weken inhouden en moet voorlopig vloeibaar voedsel eten (ach ik kan toch niet eten nu). Het toernooi is hierdoor voor mij wel ten einde, want ik durf me in deze toestand niet op de club te vertonen ;-), hoewel ik hoop dat ik zondag weer zo toonbaar ben dat ik de HE3-finale kan komen kijken.

En ook mijn sportieve plannen voor de rest van de maand vallen in duigen. Komende week zou ik een toernooi in Beneden-Leeuwen spelen en de zondag erop een hardloopwedstrijd van 5 km lopen (ook in Leeuwen). Nou ja, vooralsnog ben ik blij dat het al met al eigenlijk nog wel meevalt. Het had natuurlijk veel erger kunnen zijn....