Mukblog

Gelukkig 2010

Nu de mist in m'n hoofd weer enigszins is opgetrokken na de gigantische kater van gisteren vanwege de erg gezellige oudejaarsavond, wens ik iedereen het allerbeste voor een gezond en gelukkig 2010!

SNEEUW!!!

Vrij onverwacht (voor mij in elk geval) begon het afgelopen donderdag flink te sneeuwen en ging het ook nog eens behoorlijk vriezen, zodat de sneeuw goed bleef liggen. Hoewel sneeuw zo zijn praktische nadelen met zich meebrengt, word ik er altijd erg blij van. Vandaag kwamen er nog diverse centimeters sneeuw bij, dus hierbij een hele kleine impressie van onze achtertuin.

Veerle

Tussen al mijn concerten door zijn Erik en ik vorige week woensdag op kraambezoek geweest bij Floortje en David in Utrecht, die op 23 augustus zijn verblijd met een prachtige dochter, met de al even prachtige naam Veerle. Floortje is de dochter van onze (tennis)vriendin Geryke die we ondertussen ook al weer heel wat jaren kennen en volgens mij zijn we zelfs op haar eindexamenfeestje geweest... Tja, dochters worden opeens ook moeder, en moeders oma (hoewel Geryke dat volgens mij liever niet hoort ;-)

Als cadeau heeft Erik een hele reeks foto's gemaakt waarvan ze de mooiste mogen uitkiezen voor een vergroting. En aangezien onze wederzijdse vrienden Ruud en Alison er ook waren, moesten die natuurlijk ook op de foto, wat in het geval van Ruud altijd garant staat voor hilarische opnamen (zie album).

Natuurlijk wilde ik zelf ook met Veerle op de foto. Hoewel ik zelf nooit kinderen heb gewild, vind ik baby's gewoonlijk erg lief en schattig, vooral die kleine handjes, voetjes en oortjes. Veerle had ondertussen wel honger gekregen van het vele poseren en begon steeds harder aan m'n vinger te zuigen totdat ze merkte dat er toch echt niets uitkwam... (Klik op de foto's voor het volledige album met grotere versies.)

Verlost + tennisklassiekers

Bij nader inzien had m'n val nog veel ergere gevolgen kunnen hebben en ik mag eigenlijk nog van geluk spreken dat het bij m'n bovenkaak en -tanden is gebleven. Na bijna 6 weken afzien werd vandaag de beugel/spalk uit m'n bovenkaak verwijderd en dat voelde als een hele bevrijding. M'n voortanden rechts zijn nog wel dood, maar dat gaat de tandarts hopelijk binnen enkele weken verhelpen. Voorlopig mag ik nog steeds niet echt bijten met m'n voortanden, maar kauwen met m'n kiezen gaat alweer aardig gelukkig (en door m'n "vloeibare" dieet zijn de 2 kilo's van de Portugese vakantie er ook alweer af, dus dat is weer een geluk bij een ongeluk ;-)

Gisteren waren we trouwens met een groot aantal vrijwilligers van de tennisclub naar de Afas Tennisclassics, het veteranentoernooi dat jaarlijks wordt georganiseerd door Paul Haarhuis en Jacco Eltingh. De dag begon met een exhitition tussen de twee gastheren en Richard Krajicek met Mansour Bahrami. Altijd erg leuk om te zien hoe virtuoos en schijnbaar achteloos de heren nog kunnen tennissen. Het lijkt allemaal makkelijk maar het is veel moeilijker dan het eruitziet. En het is in elk geval ook zeer onderhoudend.

Na afloop werd omgeroepen dat je op de foto kon met Krajicek en aangezien hij nog op m'n lijstje ontbrak, spoedde ik me naar de Afas-stand, waar ik me in de rij kon aansluiten. Ik drukte m'n camera in de handen van Fred en wachtte tot een van de drie camerameisjes een foto van me had gemaakt. Helaas bleek achteraf dat geen van drieën een foto had gemaakt en aangezien de foto van Fred ook niet echt was gelukt (ik had m'n ogen half dicht) baalde ik enorm. Gelukkig kwam voorzitter Lex net aangelopen toen ik weifelend achter Richard aanliep, en hij heeft toch nog een redelijik geslaagde foto gemaakt (hoewel ik er zelf niet al te flatteus op sta, maar goed....):

Daarna volgde de wedstrijd om de 3e en 4e plaats tussen Ivanisevic en Pioline, die echter nogal saai was en vrij eenvoudig door Pioline werd gewonnen. Tot slot volgde de finale tussen Paul Haarhuis en Tomas Enqvist. De eerste set ging met 6-4 (dacht ik) naar Haarhuis, waarna Enqvist de tweede set met enige moeite in de tiebreak wist te winnen. Helaas speelde daarna de vermoeidheid Paul te parten en verloor hij de champions-tiebreak :-(.

Desondanks was het een zeer gezellige dag!

... en einde?

Woensdagavond had ik vroege tafeldienst en daarna ging ik naar de herenenkel 3 kijken. Later raakte ik met Josca aan de praat en ze bleek een heel aardige Amerikaanse jongen te hebben meegenomen die tijdelijk naast haar woont en in Druten werkt bij een architectenbureau dat ook jachten ontwerpt (hij doet de jachten ;)). Altijd leuk om je Engels wat te oefenen en ik heb erg leuk met hem gebabbeld.

Tegen het einde van de avond zaten we nog met een klein groepje af te zakken en na de boel te hebben afgesloten, fietste ik over de gebruikelijke weg terug, langs het zwembad richting de manege. Ze zijn daar momenteel aan het werk en de verlichting doet het niet. En hoewel ik weet dat er een paaltje staat, heb ik dat blijkbaar niet kunnen omzeilen en ben ik keihard gevallen. Het was zelfs zo erg dat ik een blackout heb gehad en me niet echt meer kan herinneren wat er is gebeurd. Ik was gelukkig wel zo "bij" dat ik Erik uit bed heb gebeld. Hij is me komen halen en heeft de dokter gebeld. Vervolgens hebben we een taxi naar het Radboud-ziekenhuis genomen.

Enkele van mijn tanden rechtsvoor stonden behoorlijk scheef. Die heeft de kaakchirurg meteen weer min of meer rechtgezet, hoewel ze niet meer staan zoals eerst :-( Hij heeft er een soort beugel ingezet om de boel bij elkaar te houden, maar de ijzerdraadjes erin steken nogal uit dus dat is vrij pijnlijk. Na wat onderzoekjes brachten ze me naar een afdeling waar ik de rest van de donderdag heb doorgebracht. Na wat röntgenfoto's en een echo van een rare dikke bloeduitstorting op m'n schaambeen, mocht ik gelukkig naar huis.

Afgezien van wat blauwe plekken, is dus alleen m'n gezicht flink gehavend. De rechterkant is dik en blauw en doet nogal pijn. En in m'n mond voelt het allemaal ook niet zo fijn aan. Ik moet die beugel waarschijnlijk zo'n 5-6 weken inhouden en moet voorlopig vloeibaar voedsel eten (ach ik kan toch niet eten nu). Het toernooi is hierdoor voor mij wel ten einde, want ik durf me in deze toestand niet op de club te vertonen ;-), hoewel ik hoop dat ik zondag weer zo toonbaar ben dat ik de HE3-finale kan komen kijken.

En ook mijn sportieve plannen voor de rest van de maand vallen in duigen. Komende week zou ik een toernooi in Beneden-Leeuwen spelen en de zondag erop een hardloopwedstrijd van 5 km lopen (ook in Leeuwen). Nou ja, vooralsnog ben ik blij dat het al met al eigenlijk nog wel meevalt. Het had natuurlijk veel erger kunnen zijn....

Tis niet altijd feest...

Tja, eerlijk gezegd gebeurt me dit niet zo vaak en ik vind van mezelf dat ik de laatste maanden enorm goed bezig ben met sporten en minder drinken, maar de fysieke malaise heeft nu toch een beetje toegeslagen.

Twee weken geleden werd ik na de competitiewedstrijden zondagnacht wakker met een pijnlijke keel. 's Ochtends was het nog minder en had ik toch wel een aardige griep te pakken. Vooral veel snotteren, pijnlijke spieren en een algeheel gevoel van malaise. De rest van de week heb ik niet gesport, maar dat kwam ook doordat ik die beruchte kast in elkaar moest zetten. De tenniscompetitie op de zondag erna ging echter ook niet echt goed. Maar in de loop van de week erna vond ik het onderhand toch wel tijd om weer eens te gaan sporten, zodat ik donderdag ging fitnessen. Tijdens een buikspieroefening voelde ik echter opeens m'n onderrugspieren. Ik was echter al bijna klaar en heb daarna alleen nog wat op de band gelopen.

's Avonds en de dagen erna voelde ik m'n rug wel, maar niet onrustbarend, en zondag begon ik (met twee ibuprofens) aan de competitie. Tijdens de mix voelde ik m'n rug wel, maar het was goed te doen. In de loop van de partij werd het echter steeds erger, zo erg, dat ik toen ik weer moest serveren nauwelijks meer kon lopen en moest opgeven. Gelukkig zat Alie te kijken en die kon de dubbel met Jeanine spelen.

's Avonds had Rob tijd om me te masseren en dat voelde wel goed. 's Nachts deed elke beweging echter pijn en de volgende ochtend voelde ik m'n rug behoorlijk. In overleg met Linda besloot ik het even aan te zien, maar dinsdag kon ze me een nieuwe massage geven. Die voelde ook wel erg goed en daarna leek het langzaam minder te worden. Woensdagochtend was ik nog steeds erg stijf maar in de loop van de dag werd het gelukkig wat minder. Ook 's nachts (na wat oefeningen van Mart) ging het weer beter en ook vandaag lijkt de pijn weer minder te worden, hoewel het nog lange van weggetrokken is.

De competitie van as. zondag zal ik helaas moeten laten schieten, maar ik zal al blij zijn als ik weer pijnvrij ben en kan bewegen en sporten, maar het is nu nog even geduld hebben. En dat valt niet mee voor een ongeduldige Muk....

Worstelen met een kast

Door alle diverse sporten die ik tegenwoordig beoefen wordt mijn verzameling sportkleren steeds groter. Dat was de aanleiding om eens een nieuwe kast op mijn werkkamer te zetten, waarin ik naast sportkleren, natuurlijk ook allerlei andere spullen zou kunnen opbergen. Na enige gezoek vond ik een mooie (zelfsbouw)kast in Nijmegen: lichtgrijs met donkergrijze deuren, waarbij ik de indeling zelf kon bepalen. Uiteraard duurde het enkele weken voordat de kast klaar was, maar vorige week kon ik hem eindelijk ophalen. Na een kleine hindernis (er zou een busje klaarstaan met de kastonderdelen erin, maar het busje was er nog niet en toen dit na zo'n 20 min. eindelijk aankwam, moet het eerst worden uitgeladen, waarna de kast erin kon) konden we aan het eind van de middag beginnen met de montage. Al met al bleek dat een heel karwei te zijn, dat met name Erik regelmatig enig gevloek en getier ontlokte, maar langzamerhand begon de kast toch vorm te krijgen. Helaas bleek tegen het einde dat twee van de drie deuren niet goed zijn (ontbrekende gaten of gaten op de verkeerde plekken :(). Maar dat mocht mijn pret niet drukken: na de laatste loodjes kon ik op koninginnedag beginnen met het inruimen van de kast en het opruimen en herindelen van de rest van mijn werkkamer. Zie hier het (voorlopige) resultaat met rechtsonder de verplaatste boekenkasten met mijn vertalersoeuvre :D (klik voor een grotere versie):

Beste wensen voor 2009!

Kyuga Shinnen

Beter laat dan nooit, maar alsnog de beste wensen voor 2007 aan iedereen die m'n blog leest :-)
Klik hier voor onze wenskaart.

Legenda:
wit: Kyuga Shinnen = Gelukkig nieuw jaar
rood: Minasama no gogenku o oinori moushiagemasu = We wensen je een goede gezonheid

Japanse kerstkreeft

Aangezien Ruud en Alison op eerste kerstdag ook niets gepland hadden en we nog steeds een keer met ze naar de Japanner zouden gaan, leek ons het een goed plan om dit te combineren, zodat we op eerste kerstdag met z'n vieren hebben genoten van een overheerlijk kerstdiner bij Oriënt Plaza in Nijmegen. Het begon een beetje moeizaam, aangezien de gasten uit de middagronde nog niet uitgegeten waren, maar met een glas champagne werd het wachten verlicht.

Daarna konden we genieten van de eerste gang: sushi en sashimi, gevolgd door (in mijn geval) achtereenvolgens kreeftsoep met zeevruchten, kreeft met champagnesaus (zie foto), botenvis met gefrituurde pompoenschijfjes, nog een visgerecht (white snapper), een spoom (ijs met roséchampagne) en tot slot overheerlijke zalm van de Japanse bakplaat. Dit alles uiteraard weggespoeld met wijn (pinot noir) en sake. Tot slot volgde nog een heerlijk (on-Japans) chocoladetoetje en thee met amaretto. En toen had ik écht geen honger meer ;-)

ps. Oeps, ik ben écht geen wijnkenner. Het was natuurlijk een pinot gris ;-) Dank je voor je oplettendheid Pieterbie. En het lijkt misschien veel, maar de meeste gerechten zijn niet zo omvangrijk en je krijgt ze natuurlijk met enige tussenpauze. Bovendien had ik er rekening mee gehouden en overdag niet zo veel gegeten.