Mukblog

Muk in de krant

Een tijdje geleden kwam ik op de website van Volkskrantreizen toevallig op een pagina terecht waarin lezers werd gevraagd of ze wel eens in een kasteel hebben geslapen en hoe dat was? Nou heb ik de laatste jaren diverse malen in een kasteel geslapen, dus schreef ik een uitgebreide reactie over enkele van mijn ervaringen.

Toen ik gisteren het reiskatern van zaterdag doorbladerde, zag ik opeens een bekende titel in de rubriek Reisbureau: "We voelden ons kasteelheer en -dame". En ja hoor, een deel van mijn reactie stond erin met mijn naam erbij :-)

Ik heb even rondgesnuffeld en vond nog wat foto's van het bewuste Château de Busset:

In Italië

Afgelopen woensdag zijn Erik en ik via Zwitserland naar Italië vertrokken. Aangezien we af en toe wat op Blogger posten, lijkt het me makkelijker om dubbele posts maar een beetje te vermijden. Mocht je geïnteresseerd zijn, dan kun je hier klikken voor meer info en wat foto's.

Santorini on the rock(s)

Bij deze foto op Santorini zit nog een leuk verhaal. Deze rots was vanuit ons appartement goed te zien en er liepen regelmatig mensen bovenop. Op deze foto lijkt ie niet zo indrukwekkend, maar hij is ook te zien op deze foto vanuit Oia en op deze foto vanuit Thira.

Ik had al gezien dat er een paadje naartoe liep, dus ik wilde die rots ook wel een keer beklimmen. Bepakt met camera en fles water ging ik vol goede moed op weg. Het eerste obstakel was het pad dat moeilijk te vinden was vanaf het hoofdpad door Imerovigli, maar nadat ik een hoteltuin was doorgestoken, vond ik het eindelijk. Vol goede moed liep ik het pad af omlaag, langs het kerkje en vervolgens weer omhoog, tot achter de grote rots langs. Aan de andere kant gekomen, vond ik echter nergens een toegang om naar de top te klimmen. Het waaide redelijk en ik zag wel een smalle spleet, maar ik vond het nogal link om daarin te klimmen als ongetrainde alpinist... Erik had vanaf ons appartement gekeken of hij mij zou zien en heeft me vanaf daar gefotografeerd, zodat op zijn foto's de afmetingen eigenlijk pas écht goed zichtbaar zijn.

De top heb ik dus helaas niet gehaald. Gelukkig werd alle geklim en geklauter wel beloond doordat aan de achterkant van de rots een kerkje zat "geplakt", onzichtbaar vanuit Imerovigli of Thira, maar wel vanuit Oia (de witte vlek rechts onder de rots, niet de rode pijl, dat was ons appartement ;-).

ps. Zoals beloofd, zet ik hierbij nog een link naar Eriks album van Santorini neer. Zijn foto's zijn zo mooi dat ik die  jullie niet wil onthouden ;-) Het is wel een groot album, maar zeker de moeite waard. Aan het eind staan wat foto's van mij bij de rots.

Zon onder

Ik ben nooit zo'n fan van vakantie in Nederland, verwend als ik ben en dan ook nog eens liefhebber van hoge temperaturen. Maar toen het afgelopen weekend zo warm was, ben ik naar het strand bij IJmuiden geweest. Niet de eerste plaats waar je in zo'n geval aan denkt, maar je kunt er prachtig fietsen in de duinen (tussen het Highland cattle), zodat ik me er uitstekend heb vermaakt, mede dankzij het heerlijke weer. En de zonsondergang was prachtig (klik voor een grotere versie):

Santorini-album

Zoals aangekondigd, hierbij een albumpje met wat foto's van Santorini. Ik zal binnenkort nog een linkje toevoegen naar het album van Erik, dat uiteraard veeeel beter is dan het mijne, maar ik begin de smaak langzaam weer te pakken te krijgen ;-) Klik op deze foto om naar het album te gaan:

Santorini

Hoewel ik alweer bijna drie weken terug ben, ben ik vorige maand een weekje naar Santorini geweest. Na het tegenvallende Kreta vorig jaar was ik toe aan een week échte Griekse zon, en dat is ditmaal gelukkig bijzonder goed gelukt. Lekker een weekje "nietsdoen" wat in dit geval betekende zonnen, lezen, rondrijden op een quad (bewijs volgt nog ;-), en lekker eten en drinken. Dit alles terwijl we logeerden in een prachtig appartementencomplex in Imerovigli, gelegen op het hoogste punt aan de caldera en dus met een schitterend uitzicht.

Het eiland Santorini is sikkelvormig en is als het ware gelegen rondom een kratermeer (caldera). Dit meer is ontstaan doordat diverse vulkaanuitbarstingen waarvan de laatste zo'n 3600 jaar geleden plaatsvond. In dit meer liggen enkele eilandjes, waarvan de laatste zo'n 250 jaar geleden is ontstaan en warme bronnen bevat (waar we helaas niet zijn geweest). De "binnenrand" van Santorini is dan ook zeer steil. Vanuit de diverse witte dorpjes op de rand heb je altijd een prachtig zicht op de caldera en de eilanden en bijna elke avond is er een prachtige zonsondergang. Kortom, het is allemaal zeer fotogeniek.

Helaas had ik mijn nieuwe camera nog niet bij me (zie volgende topic dat morgen volgt), maar ik heb voor het eerst sinds lang wel foto's gemaakt (met de Coolpix 5700) en ben druk bezig de foto's te bewerken.

Hierbij alvast een voorproefje: op de eerste foto het pittoreske (maar wel erg toeristische) dorpje Oia, gelegen op het noordelijkste puntje van Santorini, aan de caldera. Op de tweede foto loopt Erik in een typisch wit straatje in de hoofdstad Thira (tevens de Griekse naam voor Santorini). Op de derde foto zit ik in de zonsondergang op ons balkonnetje te lezen. En als altijd geldt: klik op de foto voor een groter exemplaar.

Kreta

Het is alweer meer dan een maand geleden, maar eind september ben ik met Erik een week naar Kreta geweest. Ik moet bekennen dat ik m'n camera niet had meegenomen, uit ruimtebesparing en omdat ik zo nodig die van Erik kon gebruiken, dus ik heb vrij weinig foto's gemaakt.

Gelukkig heeft Erik wel wat foto's van mij gemaakt hihi. Hoewel het weer de eerste dagen tegenviel, was het de laatste paar dagen gelukkig zo goed weer dat ik de schade heb ingehaald door zo veel mogelijk in de zon te liggen. Hierbij het bewijs.... (klik op de foto om naar Eriks album te gaan).